ستاره شب

دیرگاهیست که تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

باز هم قسمت غم ها شده ام

دگر آیینه زمن بی خبر است

که اسیر شب یلدا شده ام

من که بی تاب شقایق بودم

همدم سردی یخ ها شده ام

کاش چشمان مرا خاک کنید

تا نبینم که چه تنها شده ام

نوشته شده توسط ستاره شب در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388 ساعت 16:48 موضوع ستاره | لینک ثابت