ستاره شب

آره بازم منم همون ديوونه هميشگي

فداي مهربونيات چه مي‌کني با سرنوشت

دلم برات تنگ شده بود اين نامه‌رو واست نوشت

حال منو اگه بخواي رنگ گلاي قاليه

جاي نگاهت تو صحن چشمام خاليه

ابرا همه پيش منن اينجا هوا پر از غمه

از غصه‌ها هرچي بگم جون خودت بازم کمه

ديشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون

فرياد زدم يا تو بيا يا من پيشت برسون

فداي تو نمي‌دوني بي‌تو چه دردي کشيدم

حقيقت رو واست بگم به آخر خط رسيدم

رفتي و من تنها شدم با غصه‌هاي زندگي

قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگي

نمي‌دوني چقدر دلم تنگ براي ديدنت

براي مهربونيات..نوازشات.. بوسيدنت

به خاطرت مونده يکي هميشه چشم به راهته

يه قلب تنها و کبود هلاک يک نگاهته

من مي‌دونم همين روزا عشق من از يادت ميره

بعدش خبر مي‌دن بيا که دارد دوست مي‌ميره

روزات بلنده يا کوتاه... دوست شدي اونجا با کسي

بيشتر از اين منو نذار تو غصه و دلواپسي

يه وقت منو گم نکني تو دود اين شعر غريب

يه سرزمين غربت با صدتا نيرنگ و فريب

فداي تو يک وقت شبا بي‌خوابي خستت نکنه

غم غريبي زرد و شکستت نکنه

چادرشب لطيفتو از روت شبا پس نزني

تنگ بلور آب تو يه وقت ناغافل نشکني

آگه واست زحمتي نيست بر سر عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت دست خداي مهربون

راست? ديروز بارون اومد من و خيالت تر شديم

رفتيم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شديم

از وقتي رفتي آسمونمون پر کوتره

زخم دلم خوب نشده از وقتي رفتي بدتره

غصه نخور تا تو بياي حال منم اين‌جوريه

سرفه‌هاي مکررم مال هواي دوديه

گلدون شمعدونيمونم عجيب واست دلواپسه

مثل يک بچه که بار اول ميره مدرسه

تو از خودت برام بگو بدون من خوش ميگذره

دلت ميخواد مي‌اومدم يا تنها رفتي بهتره

از وقتي رفتي تو چشام فقط شده يه كاسه خون

همش يك چشمم به دره چشمم ديگم به آسمون

يادت مياد گريه‌هامو ريختم كناره پنجره

داد كشيدم تو رو خدا نامه بده يادت نره

يادت مياد خنديديو گفتي حالا بذار برم

تو رفتيو من حالا كنار در منتظرم

امروز ديدم ديگه داري منو فراموش ميكني

فانوس آرزوهامونو داري خاموش ميكني

گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي‌وفاست

با اين كه من خوب مي‌دونم جواب نامه با خداست

عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه

يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه

تنها دليل زندگي با يه غمي دوست دارم

داغ دلم تازه ميشه اسم‌تو وقتي ميارم

وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه‌گير

مگه نگفتم چشاتو از چشمم هيچ وقت نگير

حرف منو به دل نگير همش مال غريبيه

تو رفتي من غريب شدم چه دنياي عجيبيه

زودتر بيا بدون تو دنيا برام جهنمه

ديوار خونمون پر از سايه و غصه و غمه

تحملي كه تو دادي ديگه داره تموم ميشه

مگه نگفتي همه‌جا من و تو هميشه

دلم واست شور ميزنه اين دل و بيخبر نذار

تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار

فكر نكني از راه دور دارم سفارش ميكنم

به جون تو فقط دارم يك كمي خواهش ميكنم

اگه بخوام برات بگم شايد بشه صدتا كتاب

كه هر صفحش قصه چندتا درده و چندتا عذاب

ميگم شبا ستاره‌ها تا ميتونن دعا كنن

نورشونو بدرقه پاكي خنده‌هات كنن

نوشته شده توسط ستاره شب در دوشنبه بیست و پنجم خرداد 1388 ساعت 10:51 موضوع | لینک ثابت